AANLEIDING

De wereld ontregelt. Grote vraagstukken als bijvoorbeeld klimaat, AI, energie en gezondheidszorg zijn zo complex geworden dat ze nauwelijks te ontwarren, laat staan op te lossen zijn. Verknopingen van technologie met economische structuren, verregaande bureaucratie, en maatschappelijke polarisatie beïnvloeden de levens van burgers meer dan ooit. 

Om een rechtvaardige samenleving te bouwen moet er veel gebeuren. Instituties en structuren moeten worden omgevormd of zelfs afgebroken om ruimte te maken voor een nieuwe manier van leven. En dat doen we natuurlijk samen. Samen met de wetenschap, samen met creatieve geesten en pioniers, en samen met burgers, de mensen om wie het gaat. 

We bevinden ons temidden van een veelheid aan transities, maar ze gaan niet snel genoeg. Er is informatie te over, dus blijkbaar begrijpen we het wel, maar voelen we het niet. Daarom maken wij beleefbare games waarin we radicale verbeelding en provocatieve scenario's inzetten om met elkaar tot nieuwe inzichten te komen. Want binnen de veiligheid van de simulatie kunnen alle mogelijke toekomsten worden uitgewerkt en bevraagd. Een deelnemer kan en mag er niet doorheen zonder zelf kleur te bekennen en moeilijke beslissingen te nemen.

 

BURO2040 
is opgericht als denktank en productie-unit waarin nieuwe oplossingsrichtingen voor complexe problemen worden aangejaagd. We brengen mensen samen en lokken door middel van games hun creativiteit uit, waarmee zij hun eigen expertise kunnen opladen. 

In een unieke game-omgeving wordt het publiek uitgedaagd om nieuwe perspectieven te onderzoeken. Ook leren ze van elkaar en co-creëren ze op het betreffende vraagstuk. De game zelf is een leeromgeving en een kennis-arena ineen: kritisch denken zowel als emotionele beleving maken deel uit van de totaalervaring. Door op vaste basis en nauw met de wetenschap samen te werken is state-of-the-art kennis gegarandeerd.

Wij ontwikkelen onze games zelf, en reageren daarbij altijd op urgente maatschappelijke ontwikkelingen. Ook werken wij op transitiethema's die onze opdrachtgevers aandragen. 

Onze producten zijn: 
– serious games en immersieve ervaringen van verschillende lengte (ca. 1-6 uur) voor groepen van verschillende grootte  
– onderzoeksprojecten 
– workshops en coachings 
– lezingen, presentaties en keynotes 


THEMA 1: HET ZORGINFARCT
Het eerste grote thema waar wij op werken is het zorginfarct. Onze opdrachtgevers,  partners en stakeholders staat onderaan deze webpagina. 

 

Achtergrond
In toenemende mate is er in Nederland sprake van een zorginfarct. Dat betekent dat er steeds minder professionele zorgverleners zijn voor het aantal zorgvragenden. Dat komt omdat er een dubbele vergrijzing aan de gang is: er komen steeds meer ouderen, en de ouderen worden ook nog eens ouder. De hoogwaardige, breed toegankelijke en betaalbare zorg die we momenteel hebben zou enkel houdbaar zijn als in 2040 een op de vier mensen in de zorg zou werken, en dat is niet realistisch. We moeten dus radicaal nieuwe oplossingsrichtingen ontwerpen om de vraag naar medische, sociale en ondersteunende zorg te garanderen.

Een van de oplossingsrichtingen is dat een deel van de zorgtaken van professionals worden overgenomen door gewone burgers. Waar het heden ten dage normaal is om een familielid in zekere mate zorg (mantelzorg) te verlenen, zal dat in de nabije toekomst uitgebreider moeten. Daar is een grote maatschappelijk omslag voor nodig, want: hoe zorgen we voor elkaar? Op wiens schouders komt het? Wanneer is het leven nog leefbaar, voor zowel de zorgvragende als de mantelzorger? Allemaal belangrijke vragen, die samenhangen met de arbeidsmarkt en sociaal beleid. 

Daarnaast komt er steeds meer technologie, zoals thuismonitoringssystemen en robots. Maar wat kan technologie en wat niet? Wat willen we ervan? En zijn technologische oplossingen ecologisch verantwoord, betaalbaar, en toegankelijk voor iedereen? Absoluut zeker is dat ook in 2040 er geen drommen robots zijn die alle problemen wegnemen. 

Dus het is ook aan onszelf. Maatschappelijke discussies rondom passende zorg, euthanasie en voltooid leven, in samenhang met inzichten omtrent duurzaamheid en zingeving, kunnen ertoe leiden dat mensen juist door de regie te pakken de druk op de zorg verminderen, bijvoorbeeld door niet eindeloos behandeld te willen worden voor een ongeneselijke ziekte.

 

En ten slotte: preventie. Moet er wetgeving komen die ongezond voedsel verbiedt?
Moet de overheid niet vooraleerst zorgen voor goede huurwoningen, schone lucht en kansengelijkheid? En komen we misschien van de eenzaamheids- en depressie-epidemie af als we minder op onze telefoon zitten te scrollen? Wie begint? 

 

Het transitievraagstuk 

Binnen een paar jaar moet er een maatschappelijke transitie plaatsvinden die de druk op de professionele zorg verlicht, burgers ondersteunt in het opnemen van taken en verantwoordelijkheden in de zorg voor naasten, en een soepele samenwerking tussen alle partijen bevordert. Deze herinrichting moet gepaard gaan met een grote bereidheid van iedereen, want hoeveel institutionele, beleidsmatige en technologische ingrepen er ook worden gedaan, men kan het probleem pas te lijf als men ervan overtuigd is dat het gezamenlijk gedragen kán worden. Het zorginfarct is iets van ons allemaal. 

De projecten van BURO2040 dragen op een innovatieve manier bij aan deze collectieve maatschappelijke transitie, die zich niet makkelijk laat organiseren. Het zorginfarct is dan ook een zogeheten 'wicked problem' – een probleem met veel dimensies waar geen simpele oplossing voor is. Er moet daarom over disciplinaire grenzen samengewerkt worden, met verschillende kennisvormen:

 

– Wetenschappelijk kennis

– Praktijkkennis (van zorgprofessionals)
– Ervaringskennis (van informele zorgverleners en patiënten)
– Artistieke kennis. Kennis die het in zich heeft om tot significante verbeteringen te komen, omdat zij is gefundeerd in de (subjectieve) directe menselijke ervaring, waar zij ook effecten kan bewerkstelligen. In de kunsten is er namelijk expertise omtrent:

• Het ontwerpen en verbeelden van (toekomst)visies en scenario's, waaronder utopieën en dystopieën.

• Het letterlijk voelbaar (sensorisch) en emotioneel ervaarbaar maken van ideeën, concepten en verhalen, alsook van het probleem zelf.

• Het bevragen van systemen en (machts-) structuren, vaak door het tonen van alternatieven.

​